Wat een dag, die vroege morgen
toen het graf geopend bleek,
waar de Meester was geborgen
toen het al verloren leek.
Wat een dag
toen zij Hem zag
en na Jezus’ eerste woorden
ook haar naam Maria hoorde.

Wat een dag toen twee tezamen
van Jeruzalem naar huis
onderweg Hem tegenkwamen,
maar Hem pas herkenden thuis.
Bij het brood,
dat Hij hun bood
kon het echt geen vraag meer wezen
of de Meester was herrezen.

Wat een dag toen zijn verschijnen
als de opgestane Heer
in het midden van de zijnen
plaats vond voor de eerste keer.
Ja, Hij leeft en Jezus geeft
ons de tek’ nen van zijn lijden,
dat wij zien en ons verblijden.